Met de trein naar Halifax

Een korte tussenstop

Deel 1: de treinreis naar Halifax

Mijn eerste lange treinrit van in totaal 21 uur zit er bijna op. Ik ben totaal niet moe en geniet van de voorbij komende natuur terwijl ik een boek lees. Nu ik steeds verder en verder van de bewoonde wereld af lijk te gaan, des te mooier en mooier de natuur lijkt te worden. In het glooiende landschap waar geen eind aan lijkt te komen en de enige vorm van menselijk leven die je ziet, is de schaduw van de trein waar je zelf inzit.

Ik heb geprobeerd onderweg foto’s te nemen van het landschap, maar ondanks dat de trein niet zo snel gaat als in Nederland, is het erg moeilijk vast te leggen wat ik zie. Toch heb ik het hieronder geprobeerd:

Rivier
Dit was het uitzicht toen ik wakker werd.

 Station

Een korte tussenstop.

 Grasland

Het glooiende grasland.

 

 

De grote open vlaktes  worden ingenomen door bossen, rivieren en soms een kleine waterval. Af en toe gaan we een brug over en is het mogelijk te zien hoe grootschalig het landschap in New Brunswick en Nova Scotia is. Boven de toppen van de bomen glooien in de verte bergen helemaal bedekt met bomen. Op dit moment hebben al redelijk veel bomen hun bladeren verloren, maar dat maakt de groene, gele, rode en oranje gekleurde bomen er misschien wel nog mooier uitspringen, wanneer de zon het licht van de bladeren weerkaatst.

Ik verheug mij echt op mijn komende treinreizen door Canada!

Deel 2: Halifax

De eerste dag dat ik aankwam in Halifax besloot ik naar mijn hostel te lopen, zodat ik gelijk een idee kreeg van de stad. Ik zou er ongeveer een half uur over doen, omdat ik af en toe stopte om het één en andere te bekijken kwam ik na een uur aan bij het hostel. In de trein wilde ik niet veel slapen, omdat ik wilde zien waar ik precies naar toe ging en de laatste 2 à 3 uur zat er iemand achter mij die ik niet helemaal vertrouwde. Dit bleek ik niet verkeerd te hebben ingeschat, want bij aankomst stonden in de stationshal twee agenten deze man op te wachten en hij werd door hen meegenomen naar een speciaal geblindeerd kamertje. Wat er met hem is gebeurd weet ik niet, wat hij heeft gedaan ook niet.

Volgens de Canadezen zelf wonen de aardigste Canadezen in Nova Scotia, dat kan ik wel begrijpen. Iedereen staat je graag te woord en helpt je zo goed als ze kunnen.

Halifax is niet een hele grote stad is, daarom heb ik 1 dag een fiets gehuurd om een beetje de natuur in te kunnen. Een foto van mij op de fiets zal je niet gaan vinden, het is hier namelijk bij wet verplicht een helm te dragen. De overige dagen heb ik op mijn gemak de stad bekeken en ben ik naar Dartmouth gelopen over de MacDonald Bridge en de Murry Mackay Bridge en heb ik de pont genomen naar Bedford.

In de Citadel van Halifax.

Verder heb ik de Citadel van Halifax beklommen, ben ik naar de Alexander Keith’s brouwerij geweest en heb ik verschillende musea bezocht. Ik was precies op tijd bij de Citadel, omdat het dagelijkse kanonschot werd voorbereid terwijl ik het middenplein opliep. Mijn beenspieren heb ik ook flink getraind tijdens mijn verblijf, want deze stad is allesbehalve plat te noemen. Ik loop namelijk het liefst door de steden die ik bezoek.

Dit was mijn allereerste stedentrip die ik alleen heb gemaakt. Ik ging er met veel overtuiging heen, maar ik moet zeggen dat het vooral de eerste 2 dagen toch best spannend was. Ik ben nog een paar dagen hier, voordat ik mijzelf langzaam ga opmaken voor een veel langere tocht door de rest van Canada!

1 Comment

  1. Echt mooie stukke natuur daar! Vooral dat uitzicht toen je wakker werd en “het glooiende grasland”.

    Zo’n kanon hebben we trouwens ook hier in Almere hea haha! Die heet “Het Schrijfkanon”.

    Blijven schrijven!

2 Trackbacks / Pingbacks

  1. Treinreis Canada - Koen in CanadaKoen in Canada
  2. Met The Canadian naar Vancouver (Stop 1 Winnipeg) - Koen in CanadaKoen in Canada

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*